Güzel bir yüzüm vardır liseye başladığımda 52 kiloydum ve erkeklerin ilgisini çekiyordum ta ki yumurtalıklarım çalışmaktan vazgeçene kadar :) 16 yaşında doktor kontrolünde vücuduma östrojen ve progesteron pompalanmaya başladı ve 17 yaşına 68 kilo olarak girdim. Hayatımın akışı değişti etrafımdaki erkekler tek tek yok oldu tüm arkadaşlarımın sevgilileri varken ben hep masadaki 3. yalnız insan oldum...
Sonra üniversite başladı... heyecandan 63 kiloya düştüm kendiliğinden ee benim boyumda biri için 5 kilo oldukça etkili. sonra ilk aşk :)) ama karşılıksız :) ve üzüntüden 61 kiloya düştüm.
ama üniversitede yalnızlık gene bırakmadı beni.. ben de sanal ilişkilere daldım ve tanımadığım birinden çok hoslandım ve sırf onla tanısma cesareti göstermek için 55 kiloya indim seneler sonra... ilişkimiz yürümedi ama beğenilmenin ne olduğunu hatırladım :)) mezun olana kadar 55-60 arasında geldim gittim. mezun olduktan iş hayatı yalnızlık derken 69 oldum ve hayatımda ilk defa kilolarımdan ötürü bir rahatsızlık geçirdim. belim kilolarımı taşıyamadığı için işyerinde koltukta oturamaz oldum kalçam deli gibi ağrır oldu ben bunu 12 kilo olan yeğenimi kucağımda gezdirmeye bağladım ama doktor acı gerçeği çat diye yüzüme söyledi kızım sen burdan diyetisyene git dedi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder